Zbigniew Boniek
Zbigniew Boniek (ur. 3 marca 1956 w Bydgoszczy) – polski piłkarz, trener, działacz sportowy. Były selekcjoner Reprezentacji Polski w piłce nożnej.
Biografia
Jest jednym z najwybitniejszych polskich piłkarzy w historii oraz należy do grona stu najlepszych piłkarzy w historii światowej piłki nożnej (ranking obejmuje tylko piłkarzy obecnie żyjących). Trzeci piłkarz Europy 1982 w plebiscycie czasopisma France Football. Wybrany do drużyny gwiazd Mistrzostw Świata 1982. W 1982 wybrany także najlepszym sportowcem Polski w plebiscycie „Przeglądu Sportowego”. Obok Rossiego i Platiniego był jednym z filarów Juventusu w latach 80. XX wieku. Był nazywany "pięknością nocy", gdyż najlepsze występy notował w meczach rozgrywanych przy sztucznym oświetleniu. W pamięci kibiców szczególnie zapamiętany dzięki hat-trickowi w Barcelonie w spotkaniu z reprezentacją Belgii na Mistrzostwach Świata 1982. Grając w Juventusie uczestnik spotkania finałowego Pucharu Europy w 1985 na Heysel w Brukseli, gdzie przed spotkaniem doszło do zamieszek, w wyniku których śmierć poniosło 39 kibiców (w większości Włochów). Następnego dnia grając w Tiranie strzelił zwycięską bramkę dla reprezentacji Polski w meczu z Albanią w eliminacjach Mistrzostw Świata 1986.
Uczestnik 3 turniejów finałowych mistrzostw świata – Argentyna 1978, Hiszpania 1982 (3. miejsce), Meksyk 1986 (łącznie 16 meczów i 6 goli). Zdobywca Pucharu Europy w 1985, Pucharu Zdobywców Pucharów w 1984 i Superpucharu Europy w 1984.
W 1979 roku wybrany do drużyny "reszty świata" na mecz z mistrzem świata Argentyną, wygranym przez drużynę gwiazd 2:1. W 1986 wybrany do drużyny "reszty świata" na mecz Francja – reszta świata (pożegnalny występ Michela Platiniego).
W latach 1989–1990 odbył kurs trenerski w Coverciano. W sezonie 1990/1991 prowadził drużynę US Lecce, występującą wówczas w Serie A. Sezon ten zakończył się spadkiem do Serie B. W następnym sezonie Boniek prowadził drużynę AS Bari, grającą w Serie A. Zespół zakończył sezon na piętnastym miejscu i spadł do Serie B. W sezonie 1992/1993 Zbigniew Boniek został zatrudniony w grającym w Serie C1 Sambenedettese, skąd został jednak zwolniony przed końcem rozgrywek.
Do 2002 pełnił funkcję wiceprezesa PZPN. W 2002 przez kilka miesięcy był selekcjonerem polskiej reprezentacji piłkarskiej. Od 2004 do 20 lipca 2006 ponownie związany z Widzewem jako jeden ze współwłaścicieli i członków zarządu stowarzyszenia. Od 18 czerwca 2007 do września 2008 członek Rady Nadzorczej nowo utworzonego Klubu Sportowego Widzew Łódź SA.
W 2004 Pelé umieścił go na liście FIFA 100[1].
W dniu 30 października 2008, otrzymał 19 głosów w wyborach Prezesa PZPN[2].
Statystyka
- 24 bramki strzelone w reprezentacji narodowej
- 21 spotkań, w których strzelał bramki
- 80 występów w reprezentacji narodowej
Reprezentant nr 447-48.
Sukcesy
- Widzew Łódź
- Mistrzostwo Polski (2): 1981, 1982
- Juventus
- Mistrzostwo Włoch (1): 1984
- Puchar Włoch (1): 1983
- Puchar Europy (1): 1985
- Superpuchar Europy (1): 1984
- Puchar Zdobywców Pucharów (1): 1984
- Puchar Interkontynentalny (1): 1985
- AS Roma
- Puchar Włoch (1): 1986
Odznaczenia
- Commendatore Orderu Zasługi Republiki Włoskiej – 1997, Włochy[3]
Przypisy
- ↑ BBC: Pele's list of the greatest (ang.). [dostęp 11 września 2009].
- ↑ Gazeta Wyborcza.pl: Zjazd PZPN – Grzegorz Lato wybrany prezesem (synteza) (pol.). [dostęp 31 października 2008].
- ↑ Commendatore Ordine al Merito della Repubblica Italiana (wł.). quirinale.it, 7 kwietnia 1997. [dostęp 7 lipca 2010].
Linki zewnętrzne
- Zbigniew Boniek w bazie 90minut.pl
- Ludzie Wprost - Zbigniew Boniek (pol.)
- weltfussball.de - Zbigniew Boniek (niem.)