Sztab Generalny Wojska Polskiego
Sztab Generalny Wojska Polskiego (SG WP) – instytucja centralna Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej, utworzona w 1918.
Historia
25 października 1918, w Warszawie, Rada Regencyjna Królestwa Polskiego ustanowiła "urząd Szefa Sztabu Wojsk Polskich"[1]. Dzień ten obchodzony jest jako święto instytucji. W 1928 został przemianowany na Sztab Główny WP. Zmiana nazwy oznaczała powrót do tradycji Sztabu Głównego istniejącego w armii Księstwa Warszawskiego i Królestwa Kongresowego. 1 września 1939 przeszedł na organizację czasu wojennego i został przeformowany na Sztab Naczelnego Wodza. Pod tą samą nazwą funkcjonował w Polskich Siłach Zbrojnych na Zachodzie, we Francji, a od 1940 w Anglii.
8 sierpnia 1944 w Lublinie przystąpiono do organizacji Sztabu Głównego WP, w ramach Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego. 10 lipca 1945 przeformowany na etat pokojowy i przemianowany na Sztab Generalny WP.
Od 7 maja 2010 szefem Sztabu Generalnego Wojska Polskiego jest generał Mieczysław Cieniuch.
Siedziba sztabu znajduje się w Warszawie przy ul. Rakowieckiej 4a.
Zadania
Od 1990 roku Sztab Generalny realizuje podstawowe cele interoperacyjności oraz kompatybilności ze strukturami NATO. Szczególną uwagę zwraca się na problemy wspólnego działania zgłoszonych do Sojuszu Sztabów i wojsk, jak również standaryzację i unifikację wyposażenia technicznego. Zasadnicze przedsięwzięcia SG WP wynikały przede wszystkim z treści wypracowanych założeń modernizacyjnych.
Do zakresu działania Szefa Sztabu Generalnego Wojska Polskiego należy:
- Współuczestniczenie w opracowywaniu koncepcji rozwoju Sił Zbrojnych i planowanie tego rozwoju,
- Kierowanie kompleksowym planowaniem mobilizacyjnego i strategiczno-operacyjnego rozwinięcia oraz użycia Sił Zbrojnych,
- Utrzymywanie w Siłach Zbrojnych gotowości bojowej i mobilizacyjnej,
- Kierowanie szkoleniem wojsk, określanie celów, kierunków i zadań tego szkolenia oraz kierowanie programowaniem i planowaniem szkolenia bojowego i taktycznego, a także działalnością sportową w Siłach Zbrojnych,
- Kierowanie szkolnictwem wojskowym w ramach pełnomocnictw udzielonych przez Ministra Obrony Narodowej,
- Kierowanie programowaniem i planowaniem materiałowo-finansowym w Siłach Zbrojnych,
- Wykonywanie innych zadań zleconych przez Ministra Obrony Narodowej oraz wynikających z ustaw i innych przepisów.
Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego odpowiada za organizację i przygotowanie do działań organu dowodzenia i stanowiska dowodzenia Naczelnego Dowódcy Sił Zbrojnych
Struktura organizacyjna SG WP[2]
- Szef SG WP – generał Mieczysław Cieniuch
- I zastępca szefa – gen. broni Mieczysław Gocuł
- zastępca szefa – gen. broni Sławomir Dygnatowski
- zastępca szefa – wiceadm. Waldemar Głuszko
- asystent szefa ds. Marynarki Wojennej – kontradm. Marian Ambroziak
- asystent szefa ds. Sił Powietrznych – vacat
Zarząd Organizacji i Uzupełnień - P1
- szef gen. dyw. Andrzej Wasilewski
- zastępca szefa gen. bryg. Krzysztof Domżalski
Zarząd Analiz Wywiadowczych i Rozpoznawczych - P2
- szef - gen. bryg. Leszek Soczewica
- zastępca szefa - płk Krzysztof Olszak
Zarząd Planowania Operacyjnego - P3
- szef - gen. bryg. Leszek Surawski
- zastępca szefa - vacat
Zarząd Planowania Logistyki - P4
- szef - gen. bryg. Jan Dziedzic
- zastępca szefa - płk Jacek Mroczek
Zarząd Planowania Strategicznego - P5
- szef - gen. dyw. Anatol Jerzy Wojtan
- zastępca szefa - kmdr Mirosław Mordel
Zarząd Planowania Systemów Dowodzenia i Łączności - P6
- szef - gen. bryg. Józef Nasiadka
- zastępca szefa - płk Piotr Wojton
Zarząd Szkolenia - P7
- szef - vacat
- zastępca szefa - płk Kazimierz Dyński
Zarząd Planowania Rzeczowego - P8
- szef - gen. dyw. Zbyszek Czerwiński
- zastępca szefa - płk Sławomir Pączek
Biuro Koordynacyjne
- szef - płk Zbigniew Błażejewski
- zastępca szefa - płk Andrzej Zaliński
Szefowie SG WP
Szefowie Sztabu Generalnego Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej
- gen. ppor. Tadeusz Rozwadowski (28 października - 15 listopada 1918)
- gen. broni Stanisław Szeptycki (16 listopada 1918 - 7 lutego 1919)
- gen. ppor. Stanisław Haller (8 lutego 1919 - 22 lipca 1920)
- gen. por. Tadeusz Rozwadowski (22 lipca 1920 - 1 kwietnia 1921)
- gen. dyw. Władysław Sikorski (1 kwietnia 1921 - 16 grudnia 1922)
- marszałek Polski Józef Piłsudski (17 grudnia 1922 - 9 czerwca 1923)
- gen. dyw. Stanisław Haller (9 czerwca 1923 - 16 grudnia 1925)
- gen. bryg. Edmund Kessler (16 grudnia 1925 - 12 maja 1926)
- gen. dyw. Stanisław Haller (12 maja 1926 - 15 maja 1926)
- gen. bryg. Stanisław Burhardt-Bukacki (17 maja 1926 - 28 czerwca 1926)
- gen. bryg. Tadeusz Piskor (19 czerwca 1926[5] - 22 grudnia 1928)
Szefowie Sztabu Głównego Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej
- gen. bryg. Tadeusz Piskor (22 grudnia 1928 - 3 grudnia 1931[6])
- gen bryg. Janusz Gąsiorowski (3 grudnia 1931 - 7 czerwca 1935)
- gen. bryg. Wacław Stachiewicz (7 czerwca 1935 - 18 września 1939)
Szefowie Sztabu Naczelnego Wodza podczas II wojny światowej
- płk Aleksander Kędzior (7 listopada 1939 - 5 czerwca 1940)
- gen. bryg. Tadeusz Klimecki (czerwiec 1940 - 4 lipca 1943)
- gen. dyw. Stanisław Kopański (21 lipca 1943 - 3 września 1946)
Szefowie Sztabu Głównego Naczelnego Dowództwa Wojska Polskiego
- płk Marian Spychalski (22 lipca - 1 września 1944)
- gen. bryg. Władysław Korczyc (1 września - 4 października 1944)
- gen. bryg. Bronisław Półturzycki (4 października - 7 października 1944)
- gen. bryg. Bolesław Zarako-Zarakowski (7 października - 31 grudnia 1944)
- p.o. gen. bryg. Jan Jośkiewicz (w zastępstwie gen. B. Zarako-Zarakowskiego)
- gen. dyw. Władysław Korczyc (1 stycznia - 9 maja 1945)
Szefowie Sztabu Generalnego Wojska Polskiego w okresie Polski Ludowej
- gen. broni Władysław Korczyc (9 maja 1945 - 18 stycznia 1954)
- gen. dyw. Borys Pigarewicz (cz.p.o. 1952-1954)
- gen. broni Jerzy Bordziłowski (23 marca 1954 - 6 lutego 1965)
- gen. dyw. Wojciech Jaruzelski (6 stycznia 1965 - 10 kwietnia 1968)
- gen. dyw. Bolesław Chocha (11 kwietnia 1968 - 11 stycznia 1973)
- gen. broni Florian Siwicki (12 stycznia 1973 - 21 listopada 1983)
- gen. broni Józef Użycki (22 listopada 1983 - 31 grudnia 1989)
Szefowie Sztabu Generalnego Wojska Polskiego w III Rzeczypospolitej
- gen. broni Józef Użycki (1 stycznia 1990 - 24 września 1990)
- gen. dyw. Zdzisław Stelmaszuk (25 września 1990 - 4 sierpnia 1992)
- gen. broni Tadeusz Wilecki (5 sierpnia 1992 - 9 marca 1997)
- gen. broni Henryk Szumski (10 marca 1997 - 29 września 2000)
- generał Czesław Piątas (30 września 2000 - 31 stycznia 2006)
- generał broni Mieczysław Cieniuch (p.o. 31 stycznia 2006 - 27 lutego 2006)
- generał Franciszek Gągor (27 lutego 2006 - 10 kwietnia 2010)
- gen. broni Mieczysław Stachowiak (p.o. 10 kwietnia 2010 - 7 maja 2010)
- generał Mieczysław Cieniuch (od 7 maja 2010)
Przypisy
- ↑ Dekret Rady Regencyjnej Królestwa Polskiego z 25 października 1918 roku (Dziennik Rozporządzeń Komisji Wojskowej Nr 1 z 28 października 1918 roku).
- ↑ Sztab Generalny Wojska Polskiego. sgwp.wp.mil.pl. [dostęp 7 października 2010].
- ↑ Sztab Generalny Wojska Polskiego. sgwp.wp.mil.pl. [dostęp 6 sierpnia 2011.
- ↑ Prezydent wręczył nominacje generalskie. Kto awansował?
- ↑ Zarządzenie Prezydenta RP z dnia 19.06.1926 r. w: Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 25 z 28.06.1926 r., s. 197.
- ↑ Zarządzenie Prezydenta RP z dnia 03.12.1931 r. w: Dziennik Personalny MSWojsk. Nr 6 z 23.03.1932 r., s. 219.