Sebastian Chmara

Skocz do: nawigacji, szukaj
Sebastian Chmara w Wikicytatach

Sebastian Michał Chmara (ur. 22 listopada 1971 w Bydgoszczy) – polski lekkoatleta, który specjalizował się w wielobojach.

W 1991 został absolwentem szkoły średniej – technikum mechanicznego (specjalizacja budowy maszyn). Studiował w Wyższej Szkole Pedagogicznej w Bydgoszczy. W 1996 brał udział w igrzyskach olimpijskich, w 1998 został halowym mistrzem Europy[2], a w 1999 halowym mistrzem świata[3]. Po zakończeniu kariery zawodniczej zajmował się działalnością sportową – był prezesem CWZS Zawisza Bydgoszcz[4], współorganizatorem halowego mityngu Pedro's Cup oraz komentator i ekspert podczas transmisji zawodów lekkoatletycznych w TVP[4]. Pełnił służbę zawodową w Wojsku Polskim w stopniu starszego sierżanta[5]. W 2003 wystąpił w epizodycznej roli w serialu Sąsiedzi (odc. 10: Niebezpieczna gra)[6]. Od 2009 jest wiceprezesem Polskiego Związku Lekkiej Atletyki[7], a w 2011 został wiceprezydentem Bydgoszczy[8][9]. Brat stryjeczny tyczkarza Mirosława Chmary[4]. W 2007 został odznaczony Srebrnym Krzyżem Zasługi[10].

Kariera sportowa

Karierę sportową zaczynał od kajakarstwa, ale szybko porzucił tę dyscyplinę i zajął się lekkoatletyką. W 1989 był czternasty w rywalizacji dziesięcioboistów podczas mistrzostw Europy juniorów[11], a rok później zajął siódme miejsce na juniorskich mistrzostwach świata[12]. Zdobył srebrny medal na uniwersjadzie w 1995 w Fukuoce[13]. Na początku 1996 był czwarty w halowych mistrzostwach Europy[4], a latem zajął piętnaste miejsce w igrzyskach olimpijskich. Nie ukończył dziesięcioboju na halowych mistrzostwach globu oraz mistrzostw świata[4]. W 1998 został w sezonie zimowym halowym mistrzem Europy[2], a latem nie ukończył konkurencji na czempionacie Starego Kontynentu[4]. Zwyciężył w siedmioboju na halowych mistrzostwach świata w Maebashi w 1999[3]. Reprezentował Polskę w pucharze Europy w wielobojach lekkoatletycznych oraz startował w prestiżowym Hypo-Meeting w Götzis.

Wielokrotnie zdobywał medale mistrzostw Polski seniorów[14] – w dziesięcioboju zdobył dwa złota (Kielce 1991 i Zielona Góra 1994), srebro (Kielce 1990) oraz brąz (Piła 1990). Chmara ma na koncie także brązowy medal mistrzostw kraju w skoku o tyczce (Bydgoszcz 1997).

Czterokrotnie był halowym mistrzem Polski w siedmioboju (Spała 1991, Spała 1993, Spała 1994 i Spała 1999)[15]. Ma na koncie dwa srebra halowego czempionatu – w 1999 był drugi w skoku o tyczce, a w 2001 w siedmioboju[4].

W czasie swojej kariery trzy razy poprawiał rekord Polski[16]. Chmara był pierwszym polskim lekkoatletą, który w dziesięcioboju uzyskał wynik ponad 8500 punktów[4]. Swój najlepszy wynik w dziesięcioboju, jednocześnie rekord Polski, osiągnął w 1998 w Alhama de Murcia (8566 pkt), w siedmioboju również w 1998 w Walencji (6 415 pkt)[4].

Osiągnięcia

Rekordy życiowe

Przypisy

  1. ↑ Sebastian Chmara Biography and Olympic Results. [dostęp 2011-08-04].
  2. ↑ 2,0 2,1 European Indoor Championships (Men) (ang.). gbrathletics. [dostęp 4 stycznia 2011].
  3. ↑ 3,0 3,1 IAAF World Indoor Championships (ang.). gbrathletics. [dostęp 4 stycznia 2011].
  4. ↑ 4,0 4,1 4,2 4,3 4,4 4,5 4,6 4,7 4,8 Janusz Rozum, Daniel Grinberg, Zbigniew Jonik, Henryk Kurzyński, Leszek Luftam, Stefan Pietkiewicz: 90 lat polskiej lekkoatletyki 1919–2009. Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 2009. ISBN 978-83-902509-9-1. 
  5. ↑ WGS w Bydgoszczy (stan na 14 stycznia 2010). zawisza.bydgoszcz.pl. [dostęp 2 sierpnia 2010].
  6. ↑ Sebastian Chmara na filmpolski.pl (ang.). filmpolski.pl. [dostęp 26 marca 2011].
  7. ↑ Zarząd Polskiego Związku Lekkiej Atletyki (pol.). Polski Związek Lekkiej Atletyki. [dostęp 4 stycznia 2011].
  8. ↑ Sebastian Chmara wiceprezydentem Bydgoszczy (pol.). Polski Związek Lekkiej Atletyki. [dostęp 4 stycznia 2011].
  9. ↑ Chmara żegna się z mundurem (pol.). Sport.pl Gazeta Wyborcza Bydgoszcz. [dostęp 21 grudnia 2010].
  10. ↑ M.P. z 2007 r. Nr 28, poz. 312 – pkt 16.
  11. ↑ Lionel Peters i Tomas Magnusson: European Junior Championships 1989 (ang.). wjah.co.uk. [dostęp 4 stycznia 2011].
  12. ↑ Lionel Peters i Tomas Magnusson: World Junior Championships 1990 (ang.). wjah.co.uk. [dostęp 4 stycznia 2011].
  13. ↑ World Student Games (Universiade - Men) (ang.). gbrathletics. [dostęp 4 stycznia 2011].
  14. ↑ Henryk Kurzyński, Stefan Pietkiewicz, Janusz Rozum, Tadeusz Wołejko: Historia Finałów Lekkoatletycznych Mistrzostw Polski 1920-2007. Konkurencje męskie. Szczecin – Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 2008. ISBN 978-83-61233-20-6. 
  15. ↑ Polish Indoor Championships (ang.). gbrathletics. [dostęp 5 stycznia 2011].
  16. ↑ Janusz Waśko, Andrzej Socha: Athletics National Records Evolution 1912 – 2006. Zamość - Sandomierz: 2007. 

Bibliografia