Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej 2010

Skocz do: nawigacji, szukaj
Dyscyplina piłka nożna Organizator FIFA Szczegóły turnieju Gospodarz  Republika Południowej Afryki Otwarcie 11 czerwca 2010, Johannesburg Zamknięcie (finał) 11 lipca 2010, Johannesburg Liczba drużyn 32 (z 198 konfederacji) Liczba stadionów 10 (w 9 miastach) I miejsce  Hiszpania II miejsce  Holandia III miejsce  Niemcy Statystyki turnieju Liczba meczów 64 Liczba bramek 145 (2,27 na mecz) Oglądalność 3082394 (48 162 na mecz) Król strzelców Thomas Müller
David Villa
Wesley Sneijder
Diego Forlán Najlepszy zawodnik (MVP) Diego Forlán Multimedia w Wikimedia Commons Strona internetowa
Jabulani, oficjalna piłka mistrzostw świata 2010
Prezentacja uczestników podczas Ceremonii Otwarcia Mistrzostw Świata 2010

XIX Mistrzostwa Świata w Piłce Nożnej były rozgrywane w Republice Południowej Afryki w dniach od 11 czerwca do 11 lipca 2010 roku. Mistrzem świata została Hiszpania, która w finale pokonała Holandię po dogrywce. Organizatorzy turnieju zajęli 3. miejsce w grupie i zostali pierwszymi w historii gospodarzami, którzy zakończyli udział w turnieju na pierwszej fazie rozgrywek[1].

Gospodarz mistrzostw

Były to pierwsze mistrzostwa świata w piłce nożnej rozegrane na kontynencie afrykańskim. Pierwotnie do organizacji mistrzostw zgłosiło się pięć krajów: Egipt, Libia z Tunezją, Maroko i RPA. Tunezja wycofała się, gdy FIFA podjęła decyzję o niedopuszczeniu kandydatur podwójnych. Libia zaś została zdyskwalifikowana przez FIFA, gdyż bez Tunezji przestała spełniać stawiane kandydatom wymogi. 15 maja 2004 roku w Zurychu komitet wykonawczy FIFA 14 głosami wybrał RPA na gospodarza mistrzostw w 2010 roku. Maroko otrzymało 10 głosów, a Egipt nie otrzymał żadnego.

Oficjalną maskotką w kształcie lamparta zostało Zakumi. Oficjalna prezentacja odbyła się w Johannesburgu 22 września 2008 roku.

Hymn mistrzostw to "Waka Waka (This Time for Africa)" wykonany przez Shakirę[2].

Terminarz

Na 11 czerwca 2010 FIFA wyznaczyła mecz otwarcia, faza grupowa zakończyła się 25 czerwca, mecze 1/8 finału odbyły się w dniach od 26-29 czerwca, mecze ćwierćfinałowe odbywały się w dniach 2 i 3 lipca, półfinały trwały w dniach 6 i 7 lipca, mecz o 3. miejsce był 10 lipca, a finał odbył się 11 lipca.

Uczestnicy

Kwalifikacje

  • Azja (AFC) – 4 lub 5 miejsc, baraż o 5 miejsce z drużyną z OFC,
  • Oceania (OFC) – 0 lub 1 miejsce, jedna drużyna weźmie udział w finałowej fazie eliminacji azjatyckich,
  • Baraże interkontynentalne –

Wszystkie drużyny muszą brać udział w kwalifikacjach do Mistrzostw Świata w RPA w 2010 roku. Po raz pierwszy od Mistrzostw Świata 1934, gospodarz (RPA) weźmie udział w kwalifikacjach, ponieważ pokrywają się one z eliminacjami Pucharu Narodów Afryki 2010. Jednak bez względu na wynik eliminacji gospodarze mają zagwarantowany udział w Mistrzostwach Świata. Losowanie grup, w których odbywać się będą eliminacje do turnieju finałowego miało miejsce w Durbanie, RPA 25 listopada 2007 roku. Z udziału w rozgrywkach wycofały się reprezentacje Bhutanu, Brunei, Erytrei, Filipin, Guamu, Laosu, Republiki Środkowoafrykańskiej oraz Wysp Świętego Tomasza i Książęcej.

Zakwalifikowane drużyny

     Kraje zakwalifikowane do finałów Mistrzostw Świata

     Kraje niezakwalifikowane do finałów Mistrzostw Świata

     Kraje, które nie brały udziału w kwalifikacjach

     Kraje nie będące członkami FIFA

Koszyki

Po rozdzieleniu wszystkich drużyn, które awansowały na koszyki, losowanie grup odbyło się w dniu 4 grudnia 2009 w Kapsztadzie w RPA[3]. Ceremonię losowania prowadził sekretarz generalny FIFAJerome Valcke oraz zdobywczyni Oscara – aktorka Charlize Theron.

Stadiony

Sędziowie

Lista 29 sędziów głównych wybrana przez FIFA do sędziowania meczów Mistrzostw Świata[5]:

Składy

Faza grupowa

Legenda do tabelek:

  • Pkt – liczba punktów
  • M – liczba meczów
  • W – wygrane
  • R – remisy
  • P – porażki
  • Br+ – bramki zdobyte
  • Br- – bramki stracone
  • +/- – różnica bramek

Dwie pierwsze drużyny z każdej grupy awansują do dalszych gier.

Zespoły klasyfikowane są według[6]:

  1. liczby punktów zdobytych we wszystkich meczach
  2. różnicy bramek we wszystkich meczach
  3. liczby goli strzelonych we wszystkich meczach

Jeśli dalej nie rozstrzygnięto kolejności w tabeli dwóch lub więcej zespołów, decyduje o niej:

  1. liczba punktów zdobytych w meczach pomiędzy danymi zespołami
  2. różnica bramek w meczach pomiędzy danymi zespołami
  3. liczba goli strzelonych w meczach pomiędzy danymi zespołami
  4. losowanie przeprowadzone przez Komitet Organizacyjny FIFA

Czas: SAST (również CEST)

Grupa A

Republika Południowej Afryki – Meksyk






Grupa B

Argentyna – Korea Południowa






Grupa C

Anglia – Stany Zjednoczone






Grupa D

Serbia – Ghana






Grupa E

Holandia – Dania






Grupa F

Włochy – Paragwaj






Grupa G

Brazylia – Korea Północna






Grupa H







Faza pucharowa

UWAGA: W nawiasach podane są wyniki po rzutach karnych

1/8 finału










Ćwierćfinały






Półfinały




Mecz o 3. miejsce



Finał




 

MISTRZ ŚWIATA 2010

HISZPANIA
 PIERWSZY TYTUŁ

Strzelcy

  • Bramki z serii rzutów karnych nie są wliczane do klasyfikacji strzelców

5 goli

4 gole

3 gole

2 gole

1 gol

Gole samobójcze

Czerwone kartki

  • Abdelkader Ghezzal − za drugą żółtą. (Algieria – Słowenia, 13.06.2010, faza grupowa)
  • Anthar Yahia − za drugą żółtą. (Algieria − USA, 23.06.2010, faza grupowa)
  • Tim Cahill − za faul. (Australia − Niemcy, 13.06.2010, faza grupowa)
  • Harry Kewell − za obronę ręką w polu karnym. (Australia − Ghana, 19.06.2010, faza grupowa)
  • Kaká − za drugą żółtą. (Brazylia − Wybrzeże Kości Słoniowej, 20.06.2010, faza grupowa)
  • Felipe Melo − za niesportowe zachowanie. (Holandia − Brazylia, 02.07.2010, ćwierćfinał)
  • Marco Estrada − za drugą żółtą. (Chile − Hiszpania, 25.06.2010, faza grupowa)
  • Yoann Gourcuff − za uderzenie rywala łokciem. (Francja − Republika Południowej Afryki, 22.06.2010, faza grupowa)
  • John Heitinga − za drugą żółtą. (Holandia – Hiszpania, 11.07.2010, finał)
  • Miroslav Klose − za drugą żółtą. (Niemcy − Serbia, 18.06.2010, faza grupowa)
  • Sani Kaita − za niesportowe zachowanie. (Nigeria − Grecja, 17.06.2010, faza grupowa)
  • Ricardo Costa − za uderzenie rywala łokciem. (Hiszpania − Portugalia, 29.06.2010, 1/8 Finału)
  • Itumeleng Khune − za faul. (RPA − Urugwaj, 16.06.2010, faza grupowa)
  • Aleksandar Luković − za drugą żółtą. (Serbia − Ghana, 13.06.2010, faza grupowa)
  • Valon Behrami − za uderzenie rywala łokciem. (Szwajcaria − Chile, 21.06.2010, faza grupowa)
  • Nicolás Lodeiro − za drugą żółtą. (Urugwaj – Francja, 11.06.2010, faza grupowa)
  • Luis Suárez − za obronę ręką w polu karnym. (Urugwaj − Ghana, 02.07.2010, ćwierćfinał)

Hat-tricki

Gonzalo Higuaín – zdobywca jedynego hat-tricka MŚ 2010
  • Gonzalo HiguaínArgentyna – Korea Południowa (17.06.2010, faza grupowa)

Nagrody

Źródło:[7]

Mistrz Świata w Piłce Nożnej 2010 (Hiszpania) otrzymał kwotę równą 30 milionów USD. Przegrana drużyna z finału (Holandia) dostała 24 miliony USD. Za sam udział w Mistrzostwach Świata, FIFA nagrodziła każdą federację piłkarską kwotą 1 miliona USD. Pula nagród wynosiła 420 milionów USDpotrzebne źródło.

Jedenastka gwiazd

Jedenastka gwiazd mundialu wg FIFA[8]:

Trener: Vicente del Bosque

Wydarzenia

  • Pierwszą bramkę na turnieju strzelił reprezentant RPA Siphiwe Tshabalala przeciwko Meksykowi. Mecz zakończył się wynikiem 1:1.
  • Pierwszego gola samobójczego strzelił Daniel Agger z Danii dla Holandii. Mecz zakończył się wynikiem 2:0 dla Holandii.
  • Po raz pierwszy w historii MŚ do jednej kadry (Honduras) powołanych zostało trzech braci: Jerry, Wilson oraz Johnny Palacios[9].
  • Trzeci bramkarz Korei Północnej, Kim Myong-won jest w istocie napastnikiem. FIFA zgodziła się, aby pojechał na mistrzostwa pod warunkiem, że nie zagra na nich jako gracz z pola[10].
  • Reprezentacja RPA to pierwsza w historii drużyna gospodarzy mistrzostw, która nie dostała się do fazy pucharowej, zajmując trzecie miejsce w grupie A[1].
  • Trener Reprezentacji Argentyny Diego Maradona obiecał, że jeżeli Argentyna będzie mistrzem świata, przejdzie się w publicznym miejscu nago. Niestety nie dotrzyma obietnicy, ponieważ jego reprezentacja przegrała w ćwierćfinale z Niemcami 0:4.[11].
  • Również Vicente del Bosque złożył obietnicę dotyczącą tryumfu jego podopiecznych w turnieju. Trener Hiszpanów powiedział, że jeśli wygra mistrzostwo świata, zgoli swoje wąsy[12].
  • Ghana jest jedyną drużyną w historii MŚ, która wszystkie swoje gole w fazie grupowej zdobyła z rzutów karnych.
  • W meczu grupowym Ghany z Niemcami w obu reprezentacjach od pierwszej minuty występowało dwóch braci Boateng – Jérôme w Niemczech oraz Kevin-Prince w Ghanie. To pierwszy taki przypadek w historii MŚ[13].
  • Poprzedni finaliści Francuzi i Włosi – odpadli z rozgrywek już po fazie grupowej. Zajęli w swoich grupach ostatnie miejsca i nie wygrali żadnego meczu.
  • Reprezentacja Nowej Zelandii jest jedyną drużyną na tym turnieju, która odpadła po fazie grupowej nie przegrywając żadnego meczu. Piłkarze z Oceanii zanotowali 3 remisy. Jest trzecią taką drużyną w historii – pierwszy przypadek został odnotowany przez Reprezentację Szkocji na mundialu w 1974 roku, drugi przez Kamerun na turnieju w 1982 roku. Jest także jedyną drużyną na tym mundialu, która nie przegrała, pozostałe 31 reprezentacji przegrało co najmniej jeden mecz.
  • Reprezentacje Anglii, Niemiec, oraz Włoch to jedyne zespoły spośród uczestników mundialu w RPA, których wszyscy zawodnicy grali w rodzimych ligach podczas trwania turnieju.
  • Reprezentacja Niemiec jest pierwszą drużyną w historii mistrzostw świata, która obroniła brązowy medal.
  • Reprezentacje Słowacji i Stanów Zjednoczonych to drużyny, w których występują synowie obecnych trenerów. W Stanach jest to Michael Bradley (syn Boba), a w Słowacji Vladimír Weiss (syn Vladimíra seniora).
  • W meczu 1/8 finału pomiędzy Niemcami a Anglią urugwajski sędzia Jorge Larrionda podjął przy stanie 2:1 dla Niemców błędną decyzję, nie uznając w 39. minucie gola Franka Lamparda. Po uderzeniu Anglika piłka odbiła się od poprzeczki i wyraźnie minęła linię bramkową. Ostatecznie Anglicy przegrali 1:4. Decyzję tę okrzyknięto jednym z największych skandali w historii MŚ[14].
  • Podczas finałowego meczu Holandia – Hiszpania sędzia Howard Webb pokazał aż 15 kartek, w tym jedną czerwoną
  • W meczu ćwierćfinałowym pomiędzy Urugwajem a Ghaną zawodnik Urugwajski Luis Suarez odbił piłkę ręką po strzale jednego z zawodników Ghany w ostatniej minucie dogrywki. Otrzymał za to czerwoną kartkę a Ghana miała rzut karny, którego nie wykorzystała. Asamoah Gyan uderzył w poprzeczkę. To druga podobna sytuacja w historii MŚ. Na MŚ w 1978 w meczu II rundy Mario Kempes odbił piłkę po strzale jednego z Polaków. Kazimierz Deyna nie wykorzystał rzutu karnego strzelając wprost w ręce argentyńskiego bramkarza.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Gospodarz i wicemistrz świata kończą turniej (pol.). Rzeczpospolita, 22 czerwca 2010. [dostęp 27 czerwca 2010].
  2. Wielki koncert na otwarcie sport.tvp.pl
  3. Kapsztad: Cape Town to host 2010 final draw (ang.). 2008-05-29. [dostęp 2009-02-06].
  4. MŚ 2010: Podział na koszyki
  5. FIFA.com: World Cup. Referees (ang.). [dostęp 2010-05-15].
  6. Fifa World Cup South Africa 2010 Regulations – Article 39.5 (ang.). FIFA.com. [dostęp 2010-06-22].
  7. Forlan and Muller strike gold (ang.). fifa.com, 2010-07-11. [dostęp 2010-07-12].
  8. Spaniards dominate All-Star Team (ang.). FIFA, 15 lipca 2010. [dostęp 15 lipca 2010].
  9. MŚ 2010. Zmiana w ekipie Hondurasu, trzech braci w składzie (pol.). sport.pl, 15 czerwca 2010. [dostęp 27 czerwca 2010].
  10. Napastnik Korei Płn. bramkarzem na mistrzostwach? (pol.). onet.pl, 3 czerwca 2010. [dostęp 27 czerwca 2010].
  11. Wypowiedzi po meczu Hiszpania – Polska (pol.). 90minut.pl, 9 czerwca 2010. [dostęp 27 czerwca 2010].
  12. Wypowiedź V. del Bosque
  13. RPA 2010. Jerome Boateng i Kevin Prince. Brat zagrał przeciwko bratu! (pol.). sport.pl, 23 czerwca 2010. [dostęp 27 czerwca 2010].
  14. MŚ 2010. Niemcy – Anglia. Prawidłowy gol Lamparda nieuznany. "Największa pomyłka od czasu ręki Maradony" (pol.). sport.pl, 27 czerwca 2010. [dostęp 29 czerwca 2010].